Potrzeby emocjonalne dzieci

Właśnie w pierwszych 2—3 latach życia osobowość dziecka formuje się w sposób najaktywniejszy za pośrednictwem postaw rodziców lub innych osób, które się nimi głównie zajmują. Te dzieci, które wychowywały się dawniej w sierocińcach z niedostateczną liczbą personelu, lub te, które w żłobkach spędzały całe dni leżąc zaniedbane w łóżeczkach, obumierały jak gdyby pod względem fizycznym, psychicznym i emocjonalnym ponosząc straty nie do nadrobienia. Tymczasem dziecko będące głównie pod opieką kochających, pełnych entuzjazmu rodziców (choćby nawet wyręczanych w ciągu dnia przez inne osoby), rozwija się wszechstronnie. Rodzice bowiem darzą je ogromną miłością, są dumni i radują się z najdrobniejszych jego osiągnięć, troskliwie dobierają zabawki, cierpliwie odpowiadają na zadawane pytania, są gotowi do pozostawienia swobody, oczywiście w granicach rozsądku. Czytają książeczki, pokazują obrazki. To są postawy i działania, które sprzyjają rozwojowi głębi emocjonalnej i bystrej inteligencji.

Witaj na moim blogu! Jeśli szukasz bloga parentingowego to doskonale trafiłeś. Wpisy tutaj zawarte będą dotyczyły dzieci i ich wychowania w nowoczesny sposób. Zapraszam do czytania i aktywnego komentowania!