Dbałość, intuicja i gotowość do pomocy

W pierwszym roku życia dziecko zdane jest głównie na dbałość, intuicję i gotowość do pomocy ze strony dorosłych, którzy zaspokajają jego potrzeby i pragnienia. Jeżeli dorośli są mało wrażliwi, raczej obojętni i nie starają się malutkiemu dziecku dogodzić (oczywiście, w granicach rozsądku nie powinni służyć mu niewolniczo), staje się ono nieco apatyczne i przygnębione. Kontynuowanie pielęgnacji przez tę samą osobę jest szczególnie ważne dla malutkiego dziecka. Już w wieku kilku miesięcy potrafi ono pokochać jedną lub dwie osoby, które je głównie pielęgnują, polegać na nich, czuć się przy nich bezpiecznie. Już 6-miesięczne niemowlę będzie silnie przygnębione, przestanie się uśmiechać, straci apetyt oraz zainteresowanie przedmiotami i ludźmi, jeśli zniknie mu z pola widzenia to z rodziców, które się nim opiekowało. Mniej będzie przygnębione, jeśli odejdzie osoba, która tylko regularnie pomagała rodzicom. Małe dzieci, zmieniające kilkakrotnie zastępczą rodzinę mogą w poważnym stopniu stracić zdolność do głębszej miłości i ufności, jak gdyby ciągłe rozczarowania były zbyt bolesne. Ważne jest więc, aby osoba poświęcająca dziecku najwięcej czasu matka, ojciec czy ktoś inny nie zaniechała tego przez pierwsze 2—3 lata jego życia lub zrezygnowała dopiero wtedy, kiedy nowa opiekunka jest już w trakcie stopniowego przejmowania obowiązków.

Witaj na moim blogu! Jeśli szukasz bloga parentingowego to doskonale trafiłeś. Wpisy tutaj zawarte będą dotyczyły dzieci i ich wychowania w nowoczesny sposób. Zapraszam do czytania i aktywnego komentowania!