POWSZECHNA OBFITOŚĆ

W miarę jak w kraju rosła powszechna obfitość, która pozwoliła hydraulikom jeździć limuzynami, a pedikiurzystkom kupować kamienice, prywatny klub jako miejsce, w którym można kultywować podziały, zaczął się stawać coraz bardziej atrakcyj- « ny dla ludzi dbałych o prestiż osobisty. W klubie można siedzieć jak w fortecy, osądzając tych, co chcą się do niej dostać.… Czytaj więcej »

Z DOZĄ SŁUSZNOŚCI

Można argumentować z pewną dozą słuszności, że przynajmniej w części owa społeczna stratyfikacja Kościołów protestanckich wywodzi się ze struktury społecznej istniejącej w otoczeniu. Pastor w Levittown, na Long Island, niewiele może uczynić, by rozszerzyć zasięg społeczny swego kościoła. Podziały są tu faktem istniejącym. Można także dowodzić, że niektórzy ludzie z większym spokojem i łatwością modlą się,… Czytaj więcej »

ZŁAGODZENIE RASOWYCH PODZIAŁÓW

Wydaje mi się, że wszystko, co dotąd powiedzia­łem, świadczy, iż w połowie wieku XX w społeczeń­stwie chrześcijańskim w Ameryce istnieje głęboka przepaść pomiędzy głoszonymi naukami a codzien­ną praktyką. Pastor najmodniejszego kościoła w Jonesville powiedział do W. Lloyda Warnera: „Cały kłopot z naszym światem polega na tym, że mimo ciągłej gadaniny o chrześcijaństwie, nasze społeczeństwo nie… Czytaj więcej »

DESEGREGACJA KOŚCIOŁÓW

Największe chyba wysiłki w celu desegregacji kościołów podjęli kongregacjonaliści. Poparli oni owe starania środkami finansowymi. Każdy kościół zagrożony — w wypadku wprowadzenia integra­cji — wstrzymaniem pomocy pieniężnej otrzymuje wsparcie z Rady Misji Krajowych tego Kościoła. Ponadto kongregacjonaliści podjęli rzetelną próbę zrozumienia problemu, przed którym stoją. Przepro­wadzili wywiady wśród duchownych i świeckich ponad tysiąca kościołów. Oto,… Czytaj więcej »

SZCZEGÓLNA AKTYWNOŚĆ

Szczególną aktywnością w zwalcza­niu podziałów rasowych wyróżniły się wśród wszy­stkich Kościołów protestanckich dwa: kongregacyjny i episkopalny. Do tych dwóch wyznań należy — nawet przy stosowanej segregacji — tylko niewielu Murzynów, ci zaś, którzy należą, wywodzą się — podobnie jak biali — spośród bardziej wykształco­nych, zamożnych i ustabilizowanych. Oto kilku wy­różniających się czarnych wyznawców Kościoła episkopalnego:… Czytaj więcej »

WIELKIE WYSIŁKI

Podczas gdy w latach czterdziestych czyniono wielkie wysiłki, by znieść bariery rasowe w bizne- sle, sporcie, polityce, przemyśle rozrywkowym i oświ acie, Kościoły protestanckie nie uczyniły nie­mal nic i w 99% pozostały czysto rasistowskie. Jed­nakże, jak mi powiedział Liston Pope, w ostatnich latach poczyniono istotne postępy w zwalczaniu se­gregacji w tych Kościołach. Liston Pope, odważny… Czytaj więcej »

NIEWIELKA LICZBA

Na razie tylko niewielka liczba wierzących Mu­rzynów jest katolikami — mniej więcej jeden na dwudziestu pięciu. Co najmniej jedna trzecia tej liczby należy do parafii mieszanych, biało-czarnych, natomiast reszta — do Kościołów przestrzegających segregacji. Jednakże nawet ten stopnień integracji jest o wiele wyższy niż w Kościołach protestanckich. Jeszcze przed niewielu laty zaledwie l°/o białych kongregacji… Czytaj więcej »

INTERESUJĄCE ZJAWISKO

Interesującym zjawiskiem we współczesnym Ko­ściele katolickim jest pewien sukces, jaki odniósł on przy pozyskiwaniu wiernych wśród Murzynów. Istnieje wiele przyczyn tego zjawiska, między in­nymi trwająca nadal troska Kościoła, by służyć wszystkim, którzy uważają się za katolików. Pewną rolę odegrała także, zwłaszcza w niektórych dziel­nicach Chicago, kwestia własności nieruchomości. Kiedy dzieci i wnuki imigrantów z Irlandii,… Czytaj więcej »