POWSZECHNA OBFITOŚĆ

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

W miarę jak w kraju rosła powszechna obfitość, która pozwoliła hydraulikom jeździć limuzynami, a pedikiurzystkom kupować kamienice, prywatny klub jako miejsce, w którym można kultywować podziały, zaczął się stawać coraz bardziej atrakcyj- « ny dla ludzi dbałych o prestiż osobisty. W klubie można siedzieć jak w fortecy, osądzając tych, co chcą się do niej dostać. Mogą oni pukać bez skut­ku do bram tak długo, dopóki władasz swą czarną gałką, a na przedpolu waruje dobry, czujny komitet członkowski, którego zadaniem jest wstępna elimi­nacja.Jedną z pierwszych rzeczy, jakich będziesz się domagać od nowego aplikanta, jest lista innych klubów, których jest członkiem. Czy uzyskał już członkostwo klubów o dającym się porównać pre­stiżu? A jeśli nie, to czy odbył staż w jednym z klu- bów-poczekalni (jeszcze lepiej, jeżeli taki iitaż odbył jego ojciec)? Każde duże miasto ma swoje kluby elitarne i kluby-poczekalnie. Zwykle istnieje po­wszechnie uznawana hierarchia klubów.

Z DOZĄ SŁUSZNOŚCI

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Można argumentować z pewną dozą słuszności, że przynajmniej w części owa społeczna stratyfikacja Kościołów protestanckich wywodzi się ze struktury społecznej istniejącej w otoczeniu. Pastor w Levittown, na Long Island, niewiele może uczynić, by rozszerzyć zasięg społeczny swego kościoła. Podziały są tu faktem istniejącym. Można także dowodzić, że niektórzy ludzie z większym spokojem i łatwością modlą się, kiedy są wśród podobnych do siebie bliź­nich.Wciąż jednak pozostaje pytanie: czy powinno się czcić Boga w warunkach stanowiących drwinę z najbardziej podstawowej wartości chrześcijań­stwa — z braterstwa między ludźmi? Na razie istnieje niebezpieczeństwo, że braterstwo między ludźmi może się zamienić w czcze pojęcie intelektualne.

ZŁAGODZENIE RASOWYCH PODZIAŁÓW

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Wydaje mi się, że wszystko, co dotąd powiedzia­łem, świadczy, iż w połowie wieku XX w społeczeń­stwie chrześcijańskim w Ameryce istnieje głęboka przepaść pomiędzy głoszonymi naukami a codzien­ną praktyką. Pastor najmodniejszego kościoła w Jonesville powiedział do W. Lloyda Warnera: „Cały kłopot z naszym światem polega na tym, że mimo ciągłej gadaniny o chrześcijaństwie, nasze społeczeństwo nie jest oparte na chrześcijańskich zasadach.” Zwróciwszy najpierw uwagę na rzeczywiste wy­siłki, jakie są podejmowane, by złagodzić przedziały rasowe w poszczególnych Kościołach, Liston Pope zauważa: „O ile jednak w Kościołach nie zostaną przeprowadzone radykalne zmiany, przede wszyst­kim w pojmowaniu tego, czym powinien być praw­dziwy Kościół chrześcijański, będą się ore w dal­szym ciągu dostosowywały do podziałów społecz­nych, a nawet będą je zaostrzać — tak jak to czy­niły dotąd.”

DESEGREGACJA KOŚCIOŁÓW

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Największe chyba wysiłki w celu desegregacji kościołów podjęli kongregacjonaliści. Poparli oni owe starania środkami finansowymi. Każdy kościół zagrożony — w wypadku wprowadzenia integra­cji — wstrzymaniem pomocy pieniężnej otrzymuje wsparcie z Rady Misji Krajowych tego Kościoła. Ponadto kongregacjonaliści podjęli rzetelną próbę zrozumienia problemu, przed którym stoją. Przepro­wadzili wywiady wśród duchownych i świeckich ponad tysiąca kościołów. Oto, co ustalili: 12% kościołów przyjmuje czarnych, natomiast nieco wię­cej niż połowa oświadcza, że się na to nie zgadza. Najbardziej jednak przygnębiająca jest postawa członków kongregacji w stosunku do poczynań wła­snych pastorów, którzy starają się doprowadzić do desegregacji. Wielu oświadczyło, że wolą raczej popierać pastora, jeśli będzie usiłował doprowadzić do desegregacji w życiu publicznym w ogóle, nie zaś w samym kościele. Jednakże w całej prze­badanej grupie kościołów zdesegregowanych tyl­ko jeden członek na 9 tysięcy opuścił swoją kon­gregację.

SZCZEGÓLNA AKTYWNOŚĆ

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Szczególną aktywnością w zwalcza­niu podziałów rasowych wyróżniły się wśród wszy­stkich Kościołów protestanckich dwa: kongregacyjny i episkopalny. Do tych dwóch wyznań należy — nawet przy stosowanej segregacji — tylko niewielu Murzynów, ci zaś, którzy należą, wywodzą się — podobnie jak biali — spośród bardziej wykształco­nych, zamożnych i ustabilizowanych. Oto kilku wy­różniających się czarnych wyznawców Kościoła episkopalnego: Thurgood Marshall, słynny prawnik z Narodowego Stowarzyszenia dla Rozwoju Ludno­ści Kolorowej (NAACP); Nat King Cole; ambasador Stanów Zjednoczonych w Liberii Richard B. Jones; Cab Calloway. Przeważająca większość Murzynów należy do baptystów (65%) i metodystów (22%).

WIELKIE WYSIŁKI

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Podczas gdy w latach czterdziestych czyniono wielkie wysiłki, by znieść bariery rasowe w bizne- sle, sporcie, polityce, przemyśle rozrywkowym i oświ acie, Kościoły protestanckie nie uczyniły nie­mal nic i w 99% pozostały czysto rasistowskie. Jed­nakże, jak mi powiedział Liston Pope, w ostatnich latach poczyniono istotne postępy w zwalczaniu se­gregacji w tych Kościołach. Liston Pope, odważny i prostolinijny ksiądz, był w pierwszym szeregu tych, co starali się obalić przedziały rasowe w Ko­ściołach. Liczba Kościołów protestanckich, które mają wśród swych parafian przynajmniej kilku Mu­rzynów, zbliża się do 10%. Jeden z kościołów kon- gregacyjnych na terenie Bostonu miał ostatnio w mieszanej kongregacji czarnego kierownika szko­ły niedzielnej.

NIEWIELKA LICZBA

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Na razie tylko niewielka liczba wierzących Mu­rzynów jest katolikami — mniej więcej jeden na dwudziestu pięciu. Co najmniej jedna trzecia tej liczby należy do parafii mieszanych, biało-czarnych, natomiast reszta — do Kościołów przestrzegających segregacji. Jednakże nawet ten stopnień integracji jest o wiele wyższy niż w Kościołach protestanckich. Jeszcze przed niewielu laty zaledwie l°/o białych kongregacji protestanckich miał również nielicznych czarnych współwyznawców. Używając różnych spo­sobów, zwykle równie subtelnych jak owo wylewa­nie Murzynom zupy na spodnie przez białe kelnerki, udało się białym chrześcijanom doprowadsiić do te­go, by Murzyni, którzy odważyli się odwiedzać ich kościoły, czuli się tam niezbyt mile widziani. Kiedy pewien Murzyn z uporem przychodził do kościoła w jednym z miast w stanie Kansas, pastor wziął go na stronę i powiedział, że oczywiście witali: go z ra­dością, ale czy przypadkiem nie czułby się on szczę­śliwszy we „własnym”, kolorowym kośc::ele tego samego wyznania, położonym na drugim końcu mia­sta, o milę drogi od jego domu?

INTERESUJĄCE ZJAWISKO

Posted on 7 sierpnia 2016 | No responses

Interesującym zjawiskiem we współczesnym Ko­ściele katolickim jest pewien sukces, jaki odniósł on przy pozyskiwaniu wiernych wśród Murzynów. Istnieje wiele przyczyn tego zjawiska, między in­nymi trwająca nadal troska Kościoła, by służyć wszystkim, którzy uważają się za katolików. Pewną rolę odegrała także, zwłaszcza w niektórych dziel­nicach Chicago, kwestia własności nieruchomości. Kiedy dzieci i wnuki imigrantów z Irlandii, Włoch i Polski stały się zamożne, przeniosły się :: dzielnic robotniczych do osiedli podmiejskich. Na ich miej­sce, opuszczając slumsy, przyszli Murzyni, którzy również osiągnęli pewien stopień zamożności, cho­ciaż na niższym poziomie. Natomiast kościoły para­fialne nie były oczywiście w stanie podążyć na no­we miejsce za swymi owieczkami. Otworzyły więc wrota przed nadciągającymi Murzynami.

older posts »

Recent Posts

Tag Cloud

cel charakter chłopiec czł darmowy dostęp drobne dwuwymiarowy działanie dzięk dzięki edukac elegancja film filozofia krótki mieszkaniec moc możliwy nowoczesny odpowiedź odrobina p papierniczy pedagog podobny pomysł postać powód pozyty prawdzi ro rzecz s Sam stała trefl tysiąc uśmiech współczesny wyjątkowy własny zadanie zły śliczny

Meta

Rodzina is proudly powered by WordPress and the SubtleFlux theme.

Copyright © Rodzina